Paar dagen terug uitgelezen : Zafon, De schaduw van de wind
Ja, die lag al op de stapel sinds februari ergens. Niet dat ik er zo lang over gedaan heb, maar voor zo'n boek wil ik wat tijd hebben om door te kunnen lezen, dus is er eerst nog wat anders gepasseerd alvorens eindelijk eens aan Zafon te beginnen.
Barney schreef:
De Schaduw van de Wind, van Zafon.
Volgens de meeste commentaren is dit een pageturner, maar ik heb er toch een tijdje over gedaan. De man is duidelijk een meesterlijk verteller, zo hard zelfs dat hij zich in mijn ogen soms te veel laat gaan in uitweidingen. Je moet het als het ware bijna in één keer uitlezen als je de draad niet wil kwijt geraken. Iets teveel zijsporen naar mijn mening.
Qua stijl had ik soms moeite met zijn wel heel uitgebreide manier om de dingen te omschrijven. Anderzijds ben ik er ook wel jaloers op, want op de momenten dat hij wél bij de zaak blijft is hij meesterlijk.
Uiteindelijk toch goed genoeg om mij warm te krijgen voor zijn tweede boek, 'Het spel van de engel', dat ik nu begonnen ben.
De kritiek op zijn taalgebruik had ik ook gelezen. Maar : ik vond het nergens storend, in tegendeel. Ik vond het taalgebruik zelfs een groot pluspunt voor het verhaal, de uitweidingen passen bij de sfeer die hij probeert op te roepen.
Ik vond dat nu echt nog eens zo'n boek om helemaal in op te gaan, in een prachtig beschreven wereld, met de zalige gedachte dat je dat voor de duur van een dikke 500 pagina's mag doen. Voor mijn part had hij er nog een paar 100 mogen aanplakken.
Momenteel ben ik even aan het afkicken met de 2de uit de trilogie van Stieg Larsson ('De vrouw die met vuur speelde'). Ondertussen halverwege, en net zo verslavend als z'n voorganger in de reeks van 3.
En daarna ligt de opvolger van Zafon, 'Het spel van de engel' hier ook klaar.
Ik ben dus bijna klaar met de fictie-hypes Zafon/Larsson, maar zo lang ze van het niveau van die 2 zijn, hoor je mij niet klagen...